logotype
deco
img1
img2
img3
img4

                  ...ความปลอดภัยในชีวิต...                     

                 ผู้เรียนจะได้เรียนรู้เรื่องการป้องกันและการปฏิบัติเพื่อความปลอดภัยจากอันตรายต่างๆ ภายในบ้าน โรงเรียน จากการเดินทาง จากอัคคีภัย ภัยธรรมชาติ จากอุบัติเหตุ และจากพฤติกรรมเสี่ยงต่างๆ  การบาดเจ็บและการปฐมพยาบาล การช่วยฟื้นคืนชีพ หลักการใช้ยา อันตรายจากสารเสพติดและสารอันตรายใกล้ตัว ทักษะชีวิตในการตัดสินใจและป้องกันตนเองเพื่อหลีกเลี่ยงสถานการณ์ที่อาจนำไปสู่อันตราย  ปัจจัยเสี่ยงและพฤติกรรมเสี่ยงต่อสุขภาพ อิทธิพลของสื่อต่อพฤติกรรมสุขภาพและ
ความรุนแรง การสร้างเสริมความปลอดภัยในชีวิต

                 การป้องกันตนเองให้ปลอดภัยจากอันตรายต่างๆ ที่เกิดขึ้นได้ทุกที่ในชีวิตประจำวันของเรา ทั้งที่บ้าน
โรงเรียน และสถานที่ต่างๆ และภัยอันตรายที่เกิดจากธรรมชาติ ถ้าหากขาดความระมัดระวังแล้ว จะทำให้ร่างกายบาดเจ็บ พิการ หรือสูญเสียชีวิตและทรัพย์สิน  ซึ่งเราควรเรียนรู้เพื่อเตรียมความพร้อมป้องกันตนเอง ขอความช่วยเหลือเมื่อเกิดเหตุร้ายหรืออุบัติเหตุ และการให้ความช่วยเหลือเบื้องต้นแก่ผู้บาดเจ็บ

                พฤติกรรมเสี่ยงต่าง ๆ ต่อสุขภาพ ที่มักพบในเด็กและเยาวชน ได้แก่ อุบัติเหตุจากการเล่น อุบัติเหตุทางน้ำได้รับพิษจากสารเคมี  ไฟไหม้ น้ำร้อนลวก แมลงสัตว์กัดต่อย เป็นลม บาดแผล กระดูกหัก  ใช้ยาผิด ดื่มเครื่องดื่มที่มีแอลกอฮอล์ สูบบุหรี่ พฤติกรรมเสี่ยงทางเพศ เล่นอินเตอร์เน็ตเป็นเวลานาน การแข่งรถจักรยานยนต์บนท้องถนน การเข้าไปแหล่งอบายมุข การมั่วสุม การทะเลาะวิวาท ติดยาเสพติด ฯลฯ เด็กๆจึงควรรู้จักวิธีการป้องกันอุบัติเหตุต่างๆ เรียนรู้วิธีการปฐมพยาบาลเบื้องต้น และหลีกเลี่ยงจากสถานการณ์เหล่านี้ที่อาจนำไปสู่อันตรายต่อตัวเรา โดยการฝึกทักษะชีวิต เช่น ทักษะปฏิเสธ ทักษะการต่อรอง เป็นต้น

 อันตรายจากการใช้ยาและสารเสพติด   

               ยา ใช้ในการรักษาอาการเจ็บป่วย การใช้ยาตามหลัก 5 ถูก คือใช้ยาให้ ถูกโรค ถูกคน ถูกขนาด ถูกวิธี และถูกเวลา ยาก็จะให้คุณประโยชน์แก่เรา แต่หากเราใช้ยาผิด อันตรายที่อาจเกิดขึ้น ได้แก่ การแพ้ยา ได้รับผลข้างเคียงของยา เกิดการติดยา การดื้อยา เป็นต้น ยาทุกชนิดมีอันตรายแม้แต่วิตามิน หรือที่เข้าใจกันว่าเป็นยาบำรุงหากใช้เกินขนาดหรือใช้ยาพร่ำเพรื่อก็เป็นอันตรายต่อร่างกายได้ ซึ่งพิษของยาโดยตรงที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ เช่น หากเรากินยาพาราเซตามอลเป็นประจำก็ทำให้เกิดพิษต่อตับ กินยาแอสไพรินเป็นประจำเกิดพิษต่อกระเพาะอาหาร เป็นต้น ดังนั้นเราจึงควรใช้ยาตามหลักการให้ถูกต้อง 

               สารเสพติด ได้แก่ บุหรี่ สุรา ยาบ้า สารระเหย ฯลฯ ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการใช้สารเสพติดของเด็กและเยาวชน เช่น ความแตกแยก ความไม่เข้าใจกันและการขาดการสื่อสารที่ดีในครอบครัว เพื่อนชักชวนให้เสพ อาศัยอยู่ในแหล่งมั่วสุมยาเสพติด ความอยากรู้อยากลอง ความรู้เท่าไม่ถึงการณ์ เป็นต้น  ซึ่งสารเสพติดบางชนิด เช่น แอมเฟตามีนหรือยาบ้า กัญชา โคเคน และแอลเอสดี มีผลทำให้เกิดอาการทางจิตได้ บางรายอาจคลุ้มคลั่ง วิกลจริตไปเป็นระยะเวลานาน การใช้ ครอบครองและจำหน่ายยาเสพติดมีโทษทางกฎหมาย ทำลายอนาคตของเราได้ สารเสพติดเป็นภัยร้ายต่อชีวิต ครอบครัว และสังคม ก่อให้เกิดผลเสียต่อสุขภาพ เป็นจุดเริ่มต้นของอาชญากรรมและความรุนแรงในสังคม ดังนั้นเราจึงต้องป้องกันตนเองไม่ให้เข้าไปยุ่งเกี่ยวกับสารเสพติด ฝึกทักษะที่ใช้ในการชักชวนผู้อื่นให้ลด ละ เลิกสารเสพติด ได้แก่ ทักษะการคิดวิเคราะห์ ทักษะการสื่อสาร ทักษะการตัดสินใจ ทักษะการแก้ปัญหา ฯลฯ เป็นการช่วยลดความรุนแรงในสังคมและลดความเสียหายที่อาจจะเกิดขึ้นกับชีวิตและทรัพย์สินได้

                แนวทางในการสร้างเสริมความปลอดภัยในชีวิต เราควรเรียนรู้และศึกษาแนวทางปฏิบัติเกี่ยวกับความปลอดภัย เพื่อจะได้นำมาปรับใช้ในการหลีกเลี่ยงความไม่ปลอดภัย ส่งเสริมสุขภาพของตนเองให้มีความสมบูรณ์แข็งแรง เพื่อให้มีพลังในการเผชิญสถานการณ์ที่ไม่ปลอดภัยได้อย่างมั่นใจ ฝึกตนให้เป็นผู้มีสติมั่งคง มีความสุขุมรอบคอบ มีเหตุผลในการตัดสินใจ เป็นคนช่างสังเกต หูไว ตาไว ละเอียดรอบคอบ ในกรณีเกิดเหตุการณ์ที่ไม่ปกติ และมีจิตสำนึกและความรับผิดชอบในเรื่องความปลอดภัย ทั้งต่อตนเองและผู้อื่น